The Artist is een ode aan de begintijd van de film. Het verhaal is grotendeels hetzefde als A Star is Born, dus niet bijster origineel. Het bijzondere is dat de film uit 2011 is gemaakt alsof de film uit de jaren 20-30 komt, als een film zonder geluid. Vroeger toen er nog geen geluid bij een film kon worden opgenomen, waren er vaak muziekstukken, of een pianist die de film live begeleidde. Er is bij deze film dus wel muziek, maar geen gesproken tekst. Tot op het einde in ieder geval.

Samenvatting van The Artist

Een grote filmster maakt film na film met veel succes. Een jonge vrouw, die er blijkbaar van droomt ooit eens in een film te mogen meedoen als danseres, krijgt de mogelijkheid om met hem in een film te spelen, omdat hij haar wel ziet zitten. Of is het alleen vriendschap? Hoe dan ook, er ontstaat een leuke relatie tussen deze twee: de ervaren ster, en de nieuwe ster. Maar als de filmster zijn carierre op het spel zet en verliest, verbreekt het contact tussen de twee. Zij maakt daarna succesvolle film na film, en hij wordt erg depressief en verliest alles: zijn huis, zijn carierre, zijn huwelijk. Komt het ooit nog goed met hem?

Voor wie is deze film

Voor filmliefhebbers is dit, naast Singing in the Rain, een must-see film. Omdat er heel goed wordt weergegeven hoe de filmindustrie vroeger werkte. Maar ook omdat je heel goed kan zien hoe een film zonder gesproken tekst kan werken. Voor sommige mensen is dat misschien net iets te saai, maar kijk goed naar het verhaal. Kijk eens hoeveel je kunt zeggen met lichaamstaal.

Genre – Komedie en Romantiek. Er zit wel wat humor in deze film, maar echt om te lachen vond ik het nou ook weer niet. Ook het romantische gedeelte was niet echt overtuigend. Maar dat is dan weer in overeenstemming met de films uit die tijd.

Kijkwijzer 12+

Mijn mening over The Artist

Een leuke film, een mooie vingeroefening. Of ik het net zo’n briljante film vond als de critici, dat weet ik niet. Misschien moet ik hem nog een keer zien. Ik dacht dat de hond in The Artist veel prominenter aanwezig was, maar dat viel dus heel erg mee. Hij was een prop, geen acteur. Dat vond ik jammer, want ik had juist altijd het idee dat in de oudere films, waar honden in voorkwamen, deze meer als personage werden neergezet. Maar al met al een hele leuke kijkervaring.